مىكنيم مگر اينكه به آيين ما بازگرديد ، در اين حال پروردگارشان به آنها وحى كرد كه : اين ستمگران را هلاك خواهيم كرد ( 13 ) . و شما را بعد از ايشان در اين سرزمين سكونت خواهيم داد ، اين موهبت مخصوص كسانى است كه از عظمت من بترسند و از تهديد من بيمناك باشند ( 14 ) . آنها ( از خدا ) تقاضاى فتح و پيروزى و گشايش كردند ، و هر گردنكش ستيزه جو نوميد و نابود شد ( 15 ) . جهنم در انتظار او است ، و آب چرك و خون به او نوشانده مىشود ( 16 ) . به زحمت ، جرعه جرعه آن را سر مىكشد ولى هرگز به ميل خود حاضر نيست آن را بياشامد ، و مرگ از هر طرفى به سراغ او مىآيد ، اما مردنى در كار نيست و عذابى سخت در انتظار او است ( 17 ) . كسانى كه به پروردگارشان كافر شدند ، اعمالشان همانند خاكسترى است كه در روز طوفانى باد سختى بر آن بوزد ، آنها توانى ندارند كمترين چيزى از آنچه را كه انجام داده‌اند به دست آورند ، و اين همان گمراهى دور و دراز است ( 18 ) . بيان آيات اين آيات ، مشتمل بر ذكر پاره اى از نعمتها و نقمتهاى خدا است كه هر كدام در روز معينى رخ داده است . از ظاهر سياق اين آيات بر مىآيد كه همه اين آيات غير از آيه * ( « وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ . . . » ) * نقل كلام حضرت موسى ( ع ) است ، كه موسى بن عمران ( ع ) در اين آيات ، مردم خود را به پاره اى از ايام خداى سبحان كه به مقتضاى عزت مطلقه اش ، نعمتها و يا عذابهايى فرستاده و هر كدام را به مقتضاى حكمت بالغه اش در جاى خود فرستاده تذكر مىدهد ، و به يادشان مىآورد . * ( « وَإِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِه اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّه عَلَيْكُمْ . . . » ) * . كلمه « يسومونكم » از « سوم » است و سوم ، بطورى كه راغب گفته به معناى رفتن به طلب چيزى است . در اين صورت ، اين كلمه هم رفتن را مىرساند و هم طلب كردن را « 1 » . ولى گويا در آيه شريفه به معناى چشاندن عذاب است ، و كلمه « استحياء » به معناى زنده نگهداشتن است .

--> ( 1 ) مفردات راغب ، ماده « سام » .